گربه ای که از کلاف زندگی بیرون اومده
برای تو وخویش چشمانی آرزو می كنم
كه چراغها و نشانه ها را در ظلماتمان ببیند
گوشی كه صداها و شناسه ها را در بیهوشی مان بشنود
برای تو و خویش روحی
كه این همه را در خود گیرد و بپذیرد
و زبانی كه در صداقت خود ما را از خاموشی خویش بیرون كشد
و بگذارد از آن چیز ها كه در بندمان كشیده است سخن بگوییم
..................................................................................
.مارگوت بیگل.
اشک اول غم این دوره ی نیرنگ و ریاست
اشک دوم . شوق باز آمدن یار فردای من است!
میخندم!
صد بار نفرینش کرد
دانه گندم مرگ را میدید و
کشاورز رویش خوشه گندم را انتظار میکشید.
...................................................
وقتی یکی داره دفنت میکنه نفرین نکن!
...................................................
اگردیگری را مقصر بدانی.
پایانی برای مقصر دانستن دیگران وجود نخواهد داشت.
......................................................................
چه بی مقدار است آنکه در لجن غوطه ور است و به جای برخاستن جاذبه زمین را نفرین میکند.
من در ان راهی هستم
که نه آغاز و نه پایانی دارد که فقط راه است
که فقط از نظر من راه است
که نه راه است که مقصود من از راه
دیدن دیده ی خویش است
که به من میگفت پیری
:(( میشود دید همه دنیا را لیک چشم را نتوان دید.))
و من از طی طریق و همه ی سختی راه
پی چیزی میگردم
مثل آن روباهی که فقط میخواهد
رنگ خاکستری از دیده خود بر گیرد .
رنگ زرد گندم رنگ بی رنگی آب رنگ خون یک مرغ
رنگ گل های کنار قالی
همه را بیند و
خندد که بلی دنیا
هم نه آنست که او میدیده
بلکه آنست
که ته قلب خودش پرورده.
.....................................................
روباه کور رنگه همه چیزو خاکستری میبینه .
گر بر دگری خرده نگیری مردی !
مردی نبود فتاده را پای زدن
گر دست فتاده ای بگیری مردی !
...................................................
صدای تنهایی یک مرد در چ......آه ...آه ...آه .
گفت آنچه یافت می نشود آنم آرزوست
.......................................................
کلافه شدن آدما و بی حوصلگی اونا . آخه از چی ناراحت میشن از چیزی که نیست
آدم چه جوری ناراحت میشه. مخصوصا که این یکی بین اهل کتاب بیشتر رایج شده.
این ما هستیم که ناراحتی و غم و بی حوصلگی رو انتخاب میکنیم و همین طور شادی رو .
آدم باید خیلی بی ذوق باشه که به بزرگترین شوخی موجود که همین دنیای ماست
نخنده. چیزی خنده دارتر از دنیای ما وجود داره؟
